Takttijden in het museum

Takttijden in het museum

“Wat gaan we zondag doen?” vraagt mijn jongste dochter Merel. Een goede vraag. Omwille van het vijandig virus zijn de mogelijkheden eerder beperkt en raakt onze creativiteit langzaam uitgeput. Veel uitgestippelde wandelroutes in de buurt hebben we getrotseerd en onze hond raakt uitgeput van het vele wandelen. Omdat de weervoorspellingen eerder somber zijn, valt onze keuze op een museumbezoek. Online reserveren en klaar is kees. Zondag, stipt om tien uur, staan we klaar voor een boeiende onvergetelijke historische ontdekkingstocht. Althans dat is wat de website ons heeft beloofd. De gids die we gereserveerd hebben, blijkt een digitale gids te zijn. Deze is met een code te downloaden via de Museum App. Tien minuten later en met wat ondersteuning van Merel ben ik er helemaal klaar voor. Met een ontsmette hypermoderne koptelefoon stappen we zo maar het verleden binnen.

Alles wordt perfect gedirigeerd door de app. De ontdekkingstocht is ingedeeld in tachtig stappen. Bij elke stap is er drie minuten duiding van de gids. De instructies zijn glashelder. Hou je aan de drie minuten. Sneller of trager stappen zal files veroorzaken. In deze bizarre covid-tijden zijn files zeker te vermijden. De gedownloade gids is een soort metronoom die ons ritme bepaalt. Doordat elke processtap precies even lang duurt zal het proces vlot verlopen. Drie minuten is de takttijd in dit museum. Solidair schuiven we van de ene historische periode naar de andere. De gedegen feitelijke kennis van de gids staat in schril contrast met zijn gebrek aan enthousiasme en humor. Geschiedkundige details en data worden in een monotone cadans meegegeven in blokjes van exact drie minuten. Bij halte 14 is er een wachtrij. Heel wat mensen nemen er een selfie met een borstbeeld van Heraclitus met daaronder zijn beroemde stelling “alles stroomt”. Paradoxaal genoeg blokkeert hij vandaag de stroom bezoekers. Een niet beheerste procesvariantie die de takttijd zichtbaar heeft verstoord. Vanuit LEAN-oogpunt had ik deze processtap opgesplitst of helemaal achteraan het proces toegevoegd. Maar de geschiedenis laat zich niet zo gemakkelijk herschrijven. Nadat we ook met Heraclitus vereeuwigd zijn, stappen we dapper verder.

Wat later kijk ik op mijn uurwerk. Kwart over twaalf. Ik begin toch wat honger te krijgen bij halte 64 en probeer het tempo op te drijven. Meteen word ik door Merel ter orde geroepen. Er is geen ontkomen aan. Even verder stoppen we voor een vitrinekastje. Het is een “palimpsest” vertelt de gids. Een palimpsest is een herbruikbaar perkament. Omdat perkament vroeger schaars en duur was, werd een palimsest opnieuw gebruikt. Een duurzaamheidsverhaal avant la lettre. Na gebruik werd de tekst van het perkament afgeschraapt zodat het perkament opnieuw beschreven kon worden. Maar wat bleek. De vorige geschriften waren nooit echt verloren. Een gouden geschenk voor historici. Zo konden ze de oude teksten met de nieuwe vergelijken. En net deze verschillen waren waardevol. Wat zorgde ervoor dat mensen plots anders gingen denken? Een nieuwe tekst staat nooit volledig los van de vorige. Onze organisaties maken ook dergelijke slingerbewegingen. In de toekomst wordt het verleden net iets te veel gecompenseerd. Als de slinger te ver doorslaat trekken we aan de alarmbel en wordt er weer een stukje weggeschreven. We maken slingerbewegingen terwijl de waarheid waarschijnlijk in het midden ligt.

“Papa! Papa!” Ik was even aan het wegdromen en heb de  takttijd zichtbaar verstoord. Vlug bijbenen! Even later zit het bezoek erop. De evaluatie van de gids gebeurt niet door een uitbundig applaus maar door een online bevraging. De fooi kan rechtstreeks via Payconic betaald worden. Het bezoek eindigt in het museumwinkeltje. Het boek van de maand is “De meeste mensen deugen” van Rutger Bregman. Rutger probeert een nieuw hoofdstuk te schrijven door het goede in de mens de beklemtonen. Het oude wordt weggekrabd. Maar het is nog niet helemaal gelukt. Ook het boek “The Selfish Gene” van Richard Dawkins is nog prominent aanwezig. Merel staat ondertussen vol bewondering naar allerlei veel te duur geprijsde snuisterijen te kijken. Tijd om de takttijd terug te activeren.

In Zorgondersteuning proberen we alle nieuwe inzichten rond LEAN kritisch tegen het licht te houden. Na onze vierdaagse opleiding (https://zorgondersteuning.be/lean-opleidingen/)  zal je niet alleen anders door een museum lopen, maar overal mogelijkheden zien.

Maar om te vermijden dat de slinger doorslaat zetten we ook steeds een wetenschappelijk bril op. We delen deze wetenschappelijke inzichten graag met jou tijdens onze online middagsessie op 27 mei (https://zorgondersteuning.be/activiteiten/).

Strikt getimed volgens een heldere takttijd!

Door Dhr. Hans Crampe, bestuurder van Zorgondersteuning vzw

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.