Zorgondersteuning vzw blogt: kan LEAN de dieren helpen?

Kan LEAN  de dieren helpen? 

Ergens diep verscholen in de duinen is er wel een heel speciaal bedrijf actief. Een groep dieren heeft beslist hun eigen bedrijf op te richten dat ze de naam HACRA gaven. HACRA maakt onderwaterhuizen die op de bodem van rivieren of zeeën kunnen geplaatst worden. Uit marktonderzoek blijkt dat dit sterk aansluit bij de huidige behoefte van de mensen in de maatschappij om alleen te zijn, dichtbij de natuur. Alle werknemers in HACRA zijn dieren die vroeger ervaring opdeden in de mensenbedrijven. HACRA zit echter in slechte papieren.  Ondanks de hoge ambities, de lucratieve sponsoring en de diverse projectsubsidies loopt het toch niet van een leien dakje. Op zich is dit vreemd. Alles wat de dieren geleerd hebben in de grote mensenbedrijven is immers geïmplementeerd. Strategische plannen zijn vertaald in jaarlijkse beleidsplannen, kwaliteitssystemen zijn geïmplementeerd en via scoreborden worden de prestatie indicatoren nauwgezet opgevolgd. Voor alle functies zijn functiekaarten opgesteld en de doelstellingen van de vele stuur- en werkgroepen zijn SMART-geformuleerd en afgestemd op de algehele bedrijfsvisie. De opleidingskosten stijgen elk jaar maar de resultaten volgen niet. De bedrijfsleiding zit met de handen in het haar, veren of schubben… Een speciale directievergadering dringt zich op. De giraf steekt, in tegenstelling tot de struisvogel, meteen haar nek uit. Meningen verschillen. Is het de kip, het ei of misschien de haan? Na twee uur geblaf, gekwaak en gesis wordt beslist dat een externe audit aangewezen is. De koe wordt meteen bij de horens gepakt en die geeft de opdracht door aan een  zwart schaap. Een aantal mensenbedrijven werden aangeschreven.

Eén van de berichtjes kwam toe in de mailbox van Zorgondersteuning. Kan Zorgondersteuning de dieren helpen met een LEAN-audit? De koppen werden bij elkaar gestoken. De conclusie was helder. Vooraleer de opdracht aan te nemen leek een anonieme verkenning van HACRA misschien wel aangewezen…

Twee dagen later is het zo ver. Ik sta voor het bedrijfsterrein van HACRA. Het is een prachtig gebouw op het immens terrein met interactieve neonreclame over onderwaterhuizen. Onopvallend probeer ik het bedrijf binnen te glippen via een zijdeur. Het is meteen duidelijk. Ik ben op de personeelsdienst beland. In het eerste lokaal zijn sollicitatiegesprekken bezig voor een webdesigner. Voor mij lijkt dit de ideale job te zijn voor een spin, maar binnen het lokaal is een slak aan het slijmen. In de gang nog een schaap mekkerend te wachten, klaar voor een wollig gesprek. Verder op de gang zijn er in twee gesprekruimtes evaluatiegesprekken aan de gang. In het ene wordt Fleur, een flinke forel, op de rooster gelegd. Ik probeer het gesprek te volgen. Fleur haalt blijkbaar niet op alle taken het gewenste resultaat. Ze wordt geconfronteerd met haar slechte scores die via rode knipperlichten worden voorgelegd. Het is duidelijk! De taakspanning van Fleur voor de activiteiten die boven water dienen te gebeuren is te kort. Na een heel opleidingstraject kan Fleur de forel nog steeds amper 60 seconden boven water werken. Dat is weliswaar reeds drie maal beter dan vorige maand maar nog steeds ver onder de minimum norm. Fleur smeekt bijna “Kan je me dan niet wat meer taken onder water geven, daar ben ik echt super in”?  Maar de richtlijnen zijn duidelijk en zijn er voor iedereen. Je functiekaart werd gevalideerd en het accreditatietraject bepaalt het duidelijk! De regels zijn er voor iedereen. Beschouw dit maar als een laatste alarmgesprek waarmee je nu echt aan de slag moet. Fleur druipt moedeloos af….

In de tweede gespreksruimte krijgt Dovy, een bange bosduif die gek is van keukens, vandaag zijn tweede evaluatiegesprek. Hij is er duidelijk niet om pluimen te krijgen. De aanleiding is dat hij weer eens een onder water opdracht heeft doorgegeven aan een collega. De HR-hond blaft duidelijk. Bijna niemand houdt er van om nat te worden, maar dit wil niet zeggen dat je er zo maar tussenuit raakt…. Ik besluit wat verder te stappen.

Wat verder op de gang staan een aantal dieren lachend uit het raam te kijken. Ze kijken naar een  nieuwe medewerker, een zeehond, die probeert een keuken in elkaar te timmeren.  De instructie hangt netjes voor hem en alle voorraadartikelen zijn aanwezig. Maar het lukt voor geen meter. Een tiental meter verderop proberen drie apen een bijna afgewerkt onderwaterhuis naar de bodem te brengen. Ze lukken er niet in. Telkens moeten ze terug naar boven komen om lucht te happen. De scoreborden, die netjes uithangen bij elke werkpost kleuren donkerrood. De stier, die de operationele leiding heeft, wordt er door geagiteerd.

De diagnose is al snel duidelijk. De bonte bende in HACRA wordt niet ingezet op hun talenten. Parels worden door de oesters zorgvuldig verstopt. Ondanks het uitzonderlijk talent van Fleur de Forel moet ze werken aan die competenties waar ze niet goed in is en ook nooit in zal excelleren. De dieren krijgen functiekaarten en opleidingstrajecten om eenheidsworst te worden. Maar behalve voor de honden is dit een weinig aantrekkelijk vooruitzicht en van bedenkelijk allooi. Hebben de dieren zich vergist of hebben ze dit toch geleerd in de mensenbedrijven? Deze vraag wordt in Zorgondersteuning op tafel gelegd. Doen wij dit ook in mensenbedrijven? Dat is zeker niet de bedoeling. Werken met LEAN betekent steeds werken aan een hoger doel, op basis van respect en aangepast aan de talenten van je medewerkers. LEAN gaat in eerste instantie over waarden en niet over technieken. Niet alles wat waarde heeft kan worden gemeten en niet alles wat gemeten wordt heeft waarde. Dat maakt dat het mensen werk is en blijft. En ja, Zorgondersteuning kan ook daarbij helpen.  Wij brengen deze mensen samen. Wil je alvast laten inspireren, mis dan zeker ons jaarlijks congres niet op https://zorgondersteuning.be/activities/congres-2020/

Hans Crampe, bestuurder van Zorgondersteuning vzw

 

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief om de meest intressante artikelen en updates toegestuurd te krijgen.

Scroll to Top